…wordt op de voet gevolgd door Lara. Niet storen wanneer ze de krant ‘leest’, dat is een serieuze aangelegenheid.

Lara wist al maanden wat ze van Sinterklaas wilde hebben: Een roze stofzuiger. Zaterdag kwam de sint dan eindelijk bij ons langs en bracht het apparaat voor Lara mee. Het is een groot succes, Lara is de hele dag aan het stofzuigen, tot groot genoegen van Arno en mij want wat is het hier schoon!

Als je moeder zo’n type is die te pas en te onpas naar concerten gaat kun je er donder op zeggen dat je als dochter al vroegtijdig meegesleurd wordt. Lara heeft zo’n moeder en zij vond het, nu Lara 2,5 is, weleens tijd dat ze meeging naar Paradiso. Zo geschiedde vanochtend. Dirk Scheele en de Liedjesband traden daar op met hun leukste liedjes. Lara had het al weken over niets anders meer en vertelde aan iedereen dat ze naar Paradiso ging. Eenmaal daar aangekomen en staand op dat grote podium viel ze toch wel een beetje stil. Wat een grote zaal!

Toen het optreden eenmaal begonnen was keek Lara op schoot eerst even de kat uit de boom maar begon al snel te dansen en mee te klappen.

De band bestond uit zanger/gitarist Dirk Scheele, een drummer, bassist en zangeres/gitariste/toetseniste. Ze hadden leuke liedjes over dieren, auto’s, speeltuinen, treinen en springen. Heel leuk concert en Lara vond het prachtig, ze ligt er waarschijnlijk nu over te dromen want ze viel net al zingend in slaap.

Alweer twee maanden vergeten dit weblog te updaten, het moet toch niet gekker worden! Vandaag was er echter een goede aanleiding om weer wat nieuws te schrijven want Lara is vandaag precies 2,5 jaar. Het gaat prima met haar, ze ontwikkelt zich in razend tempo. Het lijkt soms wel alsof ze elke dag weer beter gaat praten en nieuwe woorden leert en langere zinnen kan uitspreken. Vorige maand zijn we met de ene opa en oma een paar dagen naar de andere opa en oma in Frankrijk geweest. Dat was heerlijk. Het was al begin oktober maar het weer was niet herfstig maar met temperaturen rond de 25 graden zomers en dan kun je lekker in de hangmat liggen en schommelen.

Lara vindt het leuk om met andere kinderen te spelen, ze heeft het buiten spelen dan ook helemaal ontdekt en fietst graag met haar buurtmeisjes maar voetbalt net zo lief met haar buurjongens. En grote vriend Thijs van het kinderdagverblijf tegenkomen tijdens een wandeling is ook erg leuk.

Gewoon een leuke fotoserie (met dank aan oma Wedman).

Maandag begint het gewone leven weer en dan zitten onze drie weken vakantie er alweer op. Jammer, want het bevalt ons alledrie erg goed! De eerste week zijn we thuisgebleven, heeft Arno de tuin bijna helemaal afgemaakt en zijn we naar Dierenpark Amersfoort geweest. Vrijdag 27 juli vertrokken we voor een week naar Domburg in Zeeland waar we een heerlijke vakantie hebben gehad. Het begon met een beetje bedrukt weer maar dat kwam helemaal goed, het werd mooi zomers zodat we lekker konden fietsen en naar het strand gaan! Lara is gek op de zee, ze was er niet weg te slaan.

Deze week zijn we gewoon weer thuis. Vandaag zijn we bij Kees op bezoek geweest in Alkmaar en hebben we naar vissen gekeken in het zeeaquarium in Bergen. Maar in de tuin kan Lara nu ook lekker spelen, met het waterspektakel bijvoorbeeld.

Weer een maand voorbij, 27 maanden is het inmiddels geleden dat Lara het levenslicht zag. In die maanden is ze uitgegroeid tot een echte peuterpuber die zich niet de kaas van het brood laat eten. Ze weet heel goed wat ze wil, soms te goed, en dat wil nog weleens voor een extra grijze haar zorgen bij haar papa en mama. Het is soms best lastig als ze nu net niet wil wat jij in gedachten hebt en bijvoorbeeld weigert om te eten. Maar goed, het schijnt er allemaal bij te horen en ergens is het ook wel weer leuk, een gedwee meisje wat alleen maar met een boekje op de bank zit lijkt me minder spannend en gelukkig is ze overwegend heel gezellig en lief.

Lara is intussen ook besmet met het K3-virus en wil vaak op de laptop een clipje van het trio kijken op Youtube.

Consequent is ze ook, zo wordt de L bij haar steevast vervangen door de R. Dus het is ‘harro’ in plaats van ‘hallo’, ‘Rara’ in plaats van ‘Lara’, ‘Roekie de reeuw’ in plaats van ‘Loeki de leeuw’ en gaan we op vakantie naar ‘ZeeRand’ in plaats van naar ZeeLand. Lara is een stoere meid en helemaal niet bang, dat bleek maandag wel toen ze pardoes in dierentuin Amersfoort in de bek van een ontzettende dinosauraus liep. Geen punt, Lara haalde haar schouders op en liep de bek gewoon weer uit.

Ik kan het niet laten, moet even wat muziek hier plaatsen die ik echt prachtig vind. Al jaren ben ik groot bewonderaar van het Amerikaanse duo Indigo Girls. Ze maken een soort van melodieuze folkrock en hun stemmen passen zo goed bij elkaar, ik ben in 1989 voor hun muziek gevallen en nu, in 2007, ben ik er nog steeds weg van. The Indigo Girls worden er niet jonger op en in de loop der jaren zijn er veel vrouwelijke singer-songwriters gekomen die soortgelijke muziek als hen maken maar naar mijn mening kwam niemand ooit in de buurt van Amy Ray en Emily Saliers. Sinds kort is daar dan Brandi Carlile, een 23-jarige, Amerikaanse singer-songwriter. Vriendin Jacqueline attendeerde mij vorig haar op haar gelijknamige debuutcd en ik was gelijk verkocht. Onlangs bracht ze haar tweede cd, The Story, uit en die is al net zo prachtig. The Indigo Girls hebben er eindelijk een geduchte concurrent bij. En het laat nu op Carliles laatste cd een nummer staan wat ze samen met The Indigo Girls speelt, Cannonball. Op Youtube vond ik daar een geweldige live-opname van. Kijk, luister en geniet!

Brandi Carlile & Indigo Girls – Cannonball

De tijd vliegt en dan vergeet je weleens je weblog te updaten. Zo is het er vorige maand helemaal bij ingeschoten een update van Lara te geven. Gelukkig dacht ik er deze maand nog net op tijd aan. 26 maanden is Lara nu, twee jaar en twee maanden. Een echte bijdehandte tante wordt ze al. Kletsen gaat steeds beter en met steeds meer woorden. Zingen idem dito. Arno en ik moeten voortaan wel uitkijken met wat we zeggen want ze neemt alles feilloos op en zegt je na. Zo moet ik soms van haar horen dat ík iets niet mag doen nadat ik haar zelf gezegd heb dat ze iets niet mag. Verder weet ze heel goed wie we zijn want bij bijna alles wat ze zegt zegt ze mama of papa erbij. "Wat gaan we doen mama?" Papa, pop pakken? "Dat kan niet, hè mama?" Enzovoort. Van wandelen houdt ze ook nog steeds en spelen moet het liefst zo wild mogelijk. Als papa haar aan haar armen door het huis sjouwt houdt mama haar adem in maar schatert Lara het uit. Daarentegen kan ze dan ook weer heel zoet met haar theeserviesje spelen.